நந்தா என் நிலா

நந்தா என் நிலா…

நந்தா நீ என் நிலா நிலா
நாயகன் மடியில் - காண்பது சுகமே
நாணம் ஏனோ…வா..ஆ.. ஆ
விழி - மீனாடும் விழி மொழி
தேனாடும் மொழிக் குழல்
பூவாடும் குழல் எழில் - நீ ஆடும் எழில்
மின்னி வரும்-சிலையே - மோகனக் கலையே
வண்ண வண்ண - ஒளியே - வானவரமுதே
ஆசை நெஞ்சில் தெய்வம் நீயே
ஆடி நிற்கும் தீபம் நீயே
பேசுகின்ற வீணை நீயே
கனியிதழ் அமுதினை வழங்கிட
அருகினில் வா

நந்தா நீ என் நிலா நிலா
நாயகன் மடியில் காண்பது சுகமே
நாணம் ஏனோ…வா..ஆ..ஆ..

ஆயிரம் மின்னல் ஓர் உருவாகி
ஆயிழையாக... வந்தவள் நீயே

ஆயிரம் மின்னல் ஓர் உருவாகி
ஆயிழையாக... வந்தவள் நீயே
அகத்தியன் போற்றும் அருந்தமிழ் நீயே
அருந்ததி போலே.. பிறந்து.. வந்தாயே

நந்தா நீ என் நிலா நிலா
நாயகன் மடியில் காண்பது சுகமே
நாணம் ஏனோ…வா..ஆ..ஆ

ஆகமம் கண்ட சீதையும் இன்று
ராகவன் நானென்று... திரும்பி வந்தாளோ

ஆகமம் கண்ட சீதையும் இன்று
ராகவன் நானென்று... திரும்பி வந்தாளோ
மேகத்திலாடும்.. ஊர்வசி எந்தன்
போகத்திலாட இறங்கி வந்தாளோ

நந்தா நீ என் நிலா நிலா
நாயகன் மடியில் காண்பது சுகமே
நாணம் ஏனோ…வா..ஆ.. ஆ



அழகன் முருகனிடம் ஆசை வைத்தேன்

சத்தியம், சிவம், சுந்தரம் ஆஆஆ....
சரவணன் திருப்புகழ் மந்திரம் ம் ம் ம்...

அழகன் முருகனிடம் ஆசை வைத்தேன்

அழகன் முருகனிடம் ஆசை வைத்தேன்
அவன் ஆலயத்தில் அன்பு மலர் பூசை வைத்தேன்

(அழகன் முருகனிடம்)
அண்ணல் உறவுக்கென்றே உடல் எடுத்தேன் - அவன்
அருளைப் பெறுவதற்கே உயிர் வளர்த்தேன்!

(அண்ணல் உறவுக்கென்றே)
ஆ………… ஆ……..
(அழகன் முருகனிடம்)

பனி பெய்யும் மாலையிலே, பழமுதிர் சோலையிலே, (2)
கனி கொய்யும் வேளையிலே, கன்னி மனம் கொய்து விட்டான் (2)
பன்னிரெண்டு கண்ணழகைப் பார்த்திருந்த பெண்ணழகை(2)
வள்ளல் தான் ஆளவந்தான், பெண்மையை வாழ வைத்தான்
பெண்மையை வாழ வைத்தான் ஆ………… ஆ……..
(அழகன் முருகனிடம்)

மலை மேல் இருப்பவனோ, மயில் மேல் வருபவனோ (2)
மெய்யுருக பாடி வந்தால் தன்னைத் தான் தருபவனோ (2)
அலை மேல் துரும்பானேன், அனல் மேல் மெழுகானேன்(2)
அய்யன் கை தொட்டவுடன் அழகுக்கு அழகானேன்
அழகுக்கு அழகானேன் ஆ….. ஆ……
(அழகன் முருகனிடம்)



கை கொட்டி சிரிப்பார்கள்

கை கொட்டி சிரிப்பார்கள்

ஊரார் சிரிப்பார்கள்

விளையாட்டு கல்யாணமே தரும்

விபரீத உறவாகுமே!

தலை மாறி கால் மாறுமே அங்கு

சொந்தங்கள் தடுமாறுமே!

 

வீணை தன் நரம்பை

விரல் மீட்டும் போது

மிருதங்க ஒலி தோன்றுமா?

விளக்கேற்றி எடுத்து

பகல் நேரம் வைத்தால்

இழைகின்ற ஒளி தோன்றுமா?

 

கறக்கின்ற பாலை

சுரக்கின்ற மடிக்குள்

அனுப்புதல் நடக்காதம்மா

பிறக்கின்ற ஆசை

தவறாக இருந்தால்

நடக்கவும் கூடதம்மா

 

விளையாட்டு கல்யாணமே தரும்

விபரீத உறவாகுமே!

தலை மாறி கால் மாறுமே அங்கு

சொந்தங்கள் தடுமாறுமே!

கை கொட்டி சிரிப்பார்கள்

ஊரார் சிரிப்பார்கள்

 



வைகாசி விசாகம்

வைகாசி விசாகம்

ஆண்டு தோறும் வைகாசி மாதம் பௌர்ணமியுடன் கூடிய விசாக நட்சத்திர தினத்தை, தமிழர்கள் தமிழ்கடவுள் முருகனின் பிறந்தநாளாக கொண்டடுவார்கள்.

நல்லோரைக் காத்து எல்லோருக்கும் இகபர சுகம் கொடுத்து ஈற்றில் பிறவிப்பிணியை நீக்க முருகப்பெருமான் உதித்த திருநாள் வைகாசி விசாகம் ஆகும். சிவனின் ஐம்பொறிகளில் இருந்து  ஐந்து ஒளிப்பிளம்புகளும், மனத்தில் இருந்து மற்றொரு ஒளிப்பிளம்புமாக ஆறு ஒளிப்பிளம்புகள் சரவணப்பொய்கையில் வீழ்ந்தன. அவை ஆறு குழந்தைகளாக மாறின. அக்குழந்தைகளை ஆறு கார்த்திகைப்பெண்கள் வளர்த்தனர். அவர்களைப் பார்ப்பதற்கு சிவபெருமான் உமாதேவியருடன் அங்கு எழுந்தருளினர். அக்குழந்தைகளை உமாதேவியார் ஒன்றிணைத்து அணைத்தபோது ஆறுமுகங்களும் பன்னிரு கரங்களும் கொண்ட முருகப்பெருமான் தோன்றினர்.

 

“அருவமும் உருவும் ஆகி  அநாதியாய் பலவாய் ஒன்றாய்
பிரமமாய் நின்ற சோதிப் பிழம்பதோர் மேனியாகக்
கருணைகூர் முகங்கள் ஆறும்  கரங்கள் பன்னிரண்டும் கொண்டே
ஒரு திரு முருகன் வந்து ஆங்கு  உதித்தனன் உலகம் உய்ய.”

 

வைகாசி விசாக தினத்தில் முருகன் உதித்ததால், முருகப்பெருமான் விசாகன் எனவும் அழைக்கப்படுகின்றார். முருகன் பிறந்த இப்புண்ணிய தினத்தில் சிறப்பாக முருகன் ஆலயங்களிலும், பொதுவாக மற்றைய  ஆலயங்களிலும் விசேட அபிஷேக பூஜை வழிபாடுகளும், விரத அனுட்டானங்களும் நடைபெறுகின்றன. எனவே முருகப்பெருமான் சக்தியை உணர்ந்து,  அவர் உதித்த இத்திருநாளகிய வைகாசி விசாக தினத்தில் முருகப்பெருமானை வணங்கி நல்லருள் பெறுவோம்.

 ஓம் சரவண பவ

 



யாழ் - சிவயநம சிவசங்கரா

சிவயநம யநமசிவ மசிவயந வயநமசி நமசிவய...

சிவயநம யநமசிவ மசிவயந வயநமசி நமசிவய...

 வாள் கண்டு சாயாத

தலையெங்கள்

தலையெங்கள்

யாழ் கண்டு சாயும் சிவசங்கரா..

 வேல் கண்டு சாயாத

படையெங்கள்

படையெங்கள்

யாழ் கண்டு சாயும் சிவசங்கரா..

 "குளப்பு வழி அன்ன 

கவடுபடு பத்தல்

விளக்கு அழல் உருவின் 

விசிஉறு பச்சை

எய்யா இளஞ்சூற் 

செய்யோள் அவ்வயிற்று

ஐதுமயிர் ஒழுகிய தோற்றம் போல

பொல்லம் பொத்திய பொதியுறு போர்வை

அளைவாழ் அலவன் கண் கண்டு

அளைவாழ் அலவன் கண் கண்டு"

மகரபேரி கீசகசீறி சகடசெங்கோட்டி வில் வகை இதாழ்..

 யாழ் கண்டு நாமிங்கு

நாள் கண்டு

கோள் கண்டு

வாழ்கின்ற வழிசொன்னோம் சிவசங்கரா..

உள் கண்டு வெளிகண்டு

உள்ளுக்கும்

உள்கண்டு

உணர்கின்ற முறைசொன்னோம் சிவசங்கரா..

 மகரபேரி கீசகசீறி சகடசெங்கோட்டி வில் வகை இதாழ்

 "துளைவாய் தூர்ந்த

துரப்பு அமை ஆணி

எண் நாள் திங்கள் வடிவிற்று ஆகி

அண் நா இல்லா அமைவரு வறுவாய்

பாம்பு அணந்தன்ன ஓங்கு இருமருப்பின்

மாயோள் முன்கை ஆய்தொடி கடுக்கும்

கண் கூடு இருக்கை திண்பிணித் திவ்வின்

ஆய்திணை யரிசி அவையல் அன்ன

வேய்வை போகிய விரல் உளர் நரம்பின்"

மேல் அந்து போனாலும்

தோல் வெந்து போனாலும்

சூல் கொண்டு வருவோமே சிவசங்கரா..

நாள் வந்த பின்னந்த

நாள் வந்த பின்னெங்கள்

யாழ் கொண்டு வருவோமே சிவசங்கரா..

"கேள்வி போகிய நீள் விசித் தொடையல்;

மணம் கமழ் மாதரை மண்ணி யன்ன,

அணங்கு மெய்ந் நின்ற அமைவரு, காட்சி;

ஆறு அலை கள்வர் படை விட அருளின்

மாறுதலை பெயர்க்கும் மருவு இன் பாலை"

மகரபேரி கீசகசீறி சகடசெங்கோட்டி வில் வகை இதாழ்

தீ என்று சொன்னாலும்

தீபங்கள் என்றாலும்

தீ என்பதொன்றுதான் சிவசங்கரா..

நான் என்று சொன்னாலும்

நீ என்று சொன்னாலும்

நம் சக்தி ஒன்றுதான் சிவசங்கரா..

சிவயநம யநமசிவ மசிவயந வயநமசி நமசிவய...